Makula Foundation

Kerstacties voor onze school

Cobie — Fri, 06 Jan 2012 09:20:49 +0000

Met kerst zijn er vele mensen actief geweest om geld op te halen voor onze school en natuurlijk zijn we daar zo blij mee.

Een deel van de werknemers van Raster - Deventer hebben hun kerstpakket ingeleverd.
Tijdens het Charles Dickens Festijn in Deventer zijn 30 mensen twee dagen bezig geweest met de verkoop van ondermeer warme chocolademelk, cake e.d.
Kinderdagverblijf de Bamboela in Deventer heeft een kerstmarkt georganiseerd.
Basisschool de Hoeksteen in Enkhuizen hebben ook de opbrengst van hun kerstmarkt geschonken aan onze school.

Het nieuwe schooljaar begint eind januari en er moet weer veel aangeschaft worden; eerste prioriteit is een nieuw schooluniform voor alle leerlingen. Ook moet er nog e.e.a. opgeknapt worden en uiteraard weer de jaarlijkse aanschaf van pennen, potloden, papier krijtjes etc.

Een oprecht van dank voor iedereen die zich zo heeft ingezet!!!

Bezoek van Eric aan de school

Cobie — Tue, 27 Dec 2011 21:59:06 +0000

Van 15 tot 25 oktober is Eric naar Kampala geweest om voor het eerst de school te bezoeken. Een bezoek ook om voor het eerst kennis te maken met Afrika en de Ugandese cultuur. De kinderen van P7 waren druk bezig met de voorbereidingen van de “cito” toets, de eindtoets voor de stap naar het secudair onderwijs. Jeetje, het is goed om te zien dat kinderen een behoorlijk niveau hebben om de stap naar het voortgezet onderwijs te kunnen maken. In sommige gevallen is het niveau hoger dan in Nederland. Leuk om te zien dat leerkrachten een speciale krant hebben waar allerlei reken-, wiskundige-, natuurkundige- en taalkundige uitdagingen staan die ook gebruikt worden in de klas. De tijd dat Eric er was heeft hij onder andere besteed aan het opknappen van enkele lokalen, die niet goedgekeurd waren door de inspecteur. De school dankt daarvoor Stichting Auxillia die dat project ondersteund heeft.

Inmiddels is het “grote vakantie” Voor Uganda betekent het dat scholen in december en januari gesloten zijn en de leerkrachten zich voorbereiden op een nieuw schooljaar en nu samen zijn met familie en vrienden.

Een woord van dank

Cobie — Thu, 14 Jul 2011 22:10:37 +0000

De Tour 2011 met The Seeds of Makula zit erop.

Wat maakt een Tour succesvol? Wat maakt een Tour een onvergetelijke gebeurtenis voor alle direct betrokkenen? Er zijn vele facetten die belangrijk zijn, toch wil ik er een paar belichten door een aantal mensen te bedanken:

De Kootje Fundatiën voor hun bemiddeling voor het verkrijgen van een bus gedurende onze hele Tour.
Hoek Vervoer in Driebergen voor het ter beschikking stellen van een bus.
Elisabeth en Anita, ze weten heel goed waarom!
Marion voor haar bemiddeling met de tandartsenpraktijk in Holten.
M’n moeder en m’n zussen: omdat zij van ‘mijn’ leerlingen zijn gaan houden.
Dion voor het delen van zijn slaapkamer met Rogers, Peter en Livingstone. Mede door hem was het mogelijk om iedereen als basis onder één dak onder te brengen.
De extra logeeradressen waar de kinderen zo enorm van genoten hebben.
Eric voor de prachtige film die hij heeft gemaakt tijdens het optreden in het Concertgebouw in Amsterdam.
Colette voor haar geduld als ik het even niet meer zag zitten.
De spontane giften.
Jos, omdat ik dusdanig met mijn werkuren kon schuiven zodat we met de complete Seeds naar ieder optreden konden.
Last but not least en ik noem ze weer in één adem: Tamar en Dion voor hun grenzenloze optimistische instelling en hulp gedurende de hele Tour.

Ben ik wat vergeten? natuurlijk! Een oprecht woord van dank aan een ieder die ons geholpen heeft op welke manier dan ook!
Een dikke kus van ons allemaal voor jullie!!!!!!

Foto’s van The Seeds nu op de site!

Cobie — Mon, 11 Jul 2011 19:33:21 +0000

Dankzij Tamar foto’s van The Seeds op de site.
Tamar je bent geweldig. Dankjewel!

The Seeds in het Concertgebouw in Amsterdam

Cobie — Sat, 02 Jul 2011 21:34:37 +0000

Onderstaande link verwijst naar de mooie film die Eric heeft gemaakt. Toch wel stoer hoor; staan ze ‘gewoon’ op het grote podium in die prachtige zaal in het Concertgebouw!!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=3no2Mm-kil0

Afscheid

Cobie — Sat, 02 Jul 2011 20:37:40 +0000

Na een zeer intensieve periode van zes weken was het dan 30 juni tijd om afscheid te nemen van de eerste groep.

Een dag later afscheid van de tweede groep.
Op 2 juli was het de beurt voor de derde en tevens laatste groep.

De kinderen hebben een fantastische tijd gehad in Nederland en gelukkig kijken ze allemaal blij als ze weer naar huis gaan en zo hoort het.

Het laatste optreden

Cobie — Wed, 29 Jun 2011 05:15:09 +0000

We zijn klaar om ons laatste opteden te geven op basisschool de Binnenstad in Arnhem. Vanavond een ‘Bonte’ avond aan het zwembad bij m’n zus.

Op weg naar het Concertgebouw

Cobie — Sat, 25 Jun 2011 06:06:19 +0000

Vandaag treden The Seeds op in de grote zaal van het Concertgebouw in Amsterdam. We moeten ons heus melden bij de artiesteningang……….wat is dit leuk! Ik heb echter niet de indruk dat de kinderen nerveus zijn.

Een berichtje van de kinderen; door Tamar

Cobie — Fri, 24 Jun 2011 14:33:36 +0000

Inmiddels begint de toer op zijn eind te raken. Voor de kinderen is het iedere dag weer een unieke ervaring. Maar wat vonden zij nou allemaal zo bijzonder?

Hadija, de oudste van het stel, heeft veel te vertellen: The country is so flat, in Uganda we have many hills and all people here are so friendly. Everywhere we arrive people appreciate what we do and show us love. They are so happy when we dance, this makes us happy as well. Also we have seen many trains, in Uganda I had never seen one before. The system for your bus was also new. We tell our driver where exactly we want to get out, you press a button and then after a few minutes the bus stops. And your bridges are so big, you can see many rivers and lakes. At schools you don’t have to wear a uniform and all schools are so big. Every classroom has his own tv.

De jongste, Ronnie, zegt: I like the bikes. Now I’ve learned how to ride a bike on my own. Also I ate a lot. People gave us so much nice food.

Maar eigenlijk hebben alle kinderen een heleboel te vertellen, hun eerste reactie op de vraag wat leuk was, is altijd: EVERYTHING! Om te voorkomen dat dit verhaal een heel boekwerk wordt, zijn de rest van de reacties niet per kind, maar samengevoegd:

Our hostfamily’s were always friendly and shared so much with us and the Dutch children are lucky because their parents give them so much love. We also loved to swim here and to play football, most especially with the children in our neighbourhood. People in Holland do not discriminate, we were always allowed to join them. And you have so many playgrounds. Your roads are also so good. In Uganda we have many holes, and most of our roads are from soil.

Eigenlijk is er maar een minpuntje aan ons land, aldus de kinderen. Dat is namelijk ons klimaat.

Wist U dat……….

Cobie — Mon, 13 Jun 2011 12:54:42 +0000

M.u.v. een paar uitzonderingen (zo nu en dan gaan er een paar kids logeren) we het grootste gedeelte van de Tour met z’n allen in één huis wonen?
Dat een ieder van ons weet dat als er een linnen tas aan een deurknop hangt, je er niet naar binnen mag?
De kinderen nog steeds volop genieten in Nederland?
Zij er mede dankzij kledingzaak Woods in Deventer er fantastisch uitzien?
De kinderen al in de IJssel hebben gezwommen?
Zij het fantastisch hebben gevonden in Park Tivoli in Berg en Dal?
Zij een heus optreden gaan verzorgen in het Concertgebouw in Amsterdam?
Zij samen met Kinder-en Tienerkoor de Regenboog uit Hardinxveld Giessendam een lied hebben ingestudeerd en dit ter hore hebben gebracht in de kerk in genoemde plaats?
Wij iedere dag 4 broden, nodig hebben?
Als we pasta maken er dan 5 pakken spaghetti/macaroni nodig zijn?
Er niemand van de kinderen meer bang is voor de hond Zilli?
Wij al meer dan 4.000 km hebben gereden sinds het begin van de Tour?
The Seeds al zoveel vrienden hebben gemaakt in Nederland?
Er soms aan de IJssel een training wordt gegeven, die door vele mensen op gepaste afstand bekeken wordt?
De volwassen van The Seeds (Livingstone, Peter, Rogers en ik) iedereen wil adviseren zich niet op te dringen aan de kinderen? Het zit nl zo: De kinderen durven niets en niemand te weigeren uit angst iemand te beledigen, maar het is onze taak onze kinderen te beschermen en dat doen we…no matter what!
De eerste drie weken van onze Tour er al weer op zit?
We ook de laatste weken, i.v.m. het drukke programma, weer compleet zijn en dus wederom in één huis verblijven om zo de rust in de groep te bewaren?
Dion en Tamar onze steun en toeverlaat zijn? Twee jong volwassenen die veel voor de kinderen betekenen!!!!!