Vrijwilligers

Ondanks vele aanvragen waren Tamar en Marleen de eerste vrijwilligers op onze school.

Onderstaand hun verslag.

Na 6 maanden hebben we weer voet op Nederlandse bodem gezet en eindelijk de tijd gevonden om een stukje te schrijven over onze tijd op de Makula Foundation School. 4 December 2007 kwamen wij aan in Uganda en leek het wel alsof wij een andere wereld betraden. De eerste week is een week van acclimatisering geweest, om aan de cultuur en de mensen te wennen. Er is daar werkelijk niets hetzelfde van wat wij hier gewend zijn. Wel hebben we een bezoek gebracht aan Makula die week en mochten wij op 9 december deelgenoot zijn van de ‘parentsday’ als afsluiting van het schooljaar.

Nadat wij 3 maanden op een ander project gewerkt hebben begon op 3 maart onze tijd bij Makula. De eerste week hebben we vooral meegekeken en overlegd wat onze exacte werkzaamheden de rest van de tijd zouden worden. Voor ons was het best wel even wennen, want met veel minder materiaal moest er wel een heleboel bereikt worden. Ook voor de kinderen en de leraren daar was het best even wennen dat er ineens continu 2 blanken rondliepen. Het heeft met name bij de leraren best even geduurd voordat wij hen duidelijk gemaakt hadden dat wij ook gewoon mensen zijn die daar kwamen werken en dat ze dus ook best dingen aan ons over mochten laten.

We zijn begonnen met iets praktisch, namelijk het verven van het schoolgebouw. Het gebouw was hier hoognodig aan toe, maar zij hadden er nog geen tijd voor gehad. Hierna zijn wij overgegaan op lesgeven. In de klassen P5, P6 en P7 zouden wij Engels lessen gaan geven en daarnaast zouden we de science lessen overnemen aangezien een van de leraren al vanaf het begin van het schooljaar ziek was.

Tijdens onze Engels lessen was het de bedoeling dat wij de zwakkere leerlingen aan het licht zouden brengen en het Engels niveau van de klas in het algemeen op een creatieve manier zouden verhogen. Om niet altijd alleen maar met grammatica bezig te hoeven zijn, maar wel met de Engelse taal hadden we bedacht dat de leerlingen van P7 toneelstukjes konden gaan spelen. We hadden de klas in 5 groepje ingedeeld en lieten ze zelf een onderwerp kiezen waarover ze hun toneelstukje wilden doen. Wij hadden gerekend op grappige alledaagse dingen, maar zij kwamen met onderwerpen als Aids, educatie, alcohol en dieven. Ieder groepje kreeg 15 minuten om hun stuk voor te bereiden. De enige eis was dat het in het Engels zou zijn. Uiteindelijk kwamen ze allemaal met een erg leuk stuk en zonder dat wij erom gevraagd hadden, zat er in elk stuk zelfs een boodschap. Zo ging het stukje van educatie over een klas waarin een aantal leerlingen niet met de les meededen. Hun gedrag werd bestraft met een 1 voor hun toets. De boodschap luidde: Met slecht gedrag op school kom je nergens, goed gedrag brengt een goede toekomst. Zo had ieder groepje een grappig maar leerzaam stuk.

Daarnaast gingen we met de ‘special needs’ aan de slag. Door het toch vrij klassikale lessysteem valt het hier nauwelijks op welke kinderen niet mee kunnen komen in de klas. Met name met Engels lopen er een aantal leerlingen enorm achter en om er achter te komen wie er nou precies extra aandacht nodig hadden besloten we een klein toetsje te geven. Tijdens het nakijken viel het op dat er veel fouten gemaakt werden, gelukkig deden de meeste kinderen het na extra uitleg wel goed.

Er bleef echter nog een klein groepje over dat er nog wel veel moeite mee had. Aan een meisje vroegen we of ze het moeilijk vond. Het antwoord was eerst ja, vervolgens nee en uiteindelijk bleek dat ze het woord difficult niet kende. Toen we het groepje apart genomen hadden en zij zich niet meer konden verschuilen achter de rest van de klas bleek pas hoe dramatisch het eigenlijk gesteld is met hun engels. Gelukkig zijn ze wel erg gemotiveerd, want nadat we de hele middag met hen geoefend hadden vroegen ze zelfs of we geen huiswerk voor hun hadden zodat ze thuis nog even verder konden oefenen. Ook de leraar is erg fanatiek en gemotiveerd om deze kinderen extra te helpen. Hierbij is het extra goed te zien dat school voor deze kinderen geen moetje is maar een buitenkans. Ze grijpen alle kansen aan en zijn dolblij dat ze naar school mogen. Dus we zouden zeggen alle mensen die Makula steunen, vooral blijven doen. Want het geld is echt nodig en komt goed.

De science lessen waren een ander verhaal, hier moesten we verder met de lessen die op het programma stonden aangezien de leraar er niet was. In P6 zouden wij het daarom gaan hebben over Alcohol in de Society. We besloten om op een Nederlandse manier de les te beginnen, namelijk brainstormen. Algauw kwamen er in onze ogen vrij schokkende dingen naar voren, die hier blijkbaar bijna de dagelijkse gang van zaken zijn. In plaats van gezellig een biertje op een verjaardag drinken hadden zij het over dronken mannen die jonge meisjes verkrachten en mannen die al het geld uitgeven aan alcohol waardoor er geen geld meer over blijft voor het gezin. Dit was voor ons een misschien wel net zo leerzame les…

De science les in P5 was een grappiger verhaal. We zouden beginnen met het onderwerp energie. Toen wij, uiterst voorbereid, onze les wilden beginnen kwam de leraar met het verzoek of wij het vorige hoofdstuk eerst af wilden maken. Het zou anders voor de leerlingen te verwarrend worden. We durfden dat niet zo goed te weigeren en begonnen vol goede moed een les over het houden van schapen. De kinderen hadden er waarschijnlijk al meer kennis over dan wij, dus werd het een vrij genante vertoning. Achteraf hebben we er hard om gelachen. We hebben daarna echter wel in goed overleg besloten dat de leerlingen er waarschijnlijk meer aan hebben, wanneer iemand met iets meer verstand van zaken deze lessen voortzet.

Ook hadden we af en toe een creatieve les gepland staan. We zouden met de kinderen gaan tekenen en omdat we erg benieuwd waren naar de toekomstvisie van de kinderen, luidde de opdracht als volgt: Maak een tekening over hoe jij jezelf over 20 jaar ziet… De kinderen waren allemaal erg enthousiast en gingen fanatiek aan de slag. Zelfs de directeur vond onze opdracht zo leuk, dat hij besloot om onze les ook bij te wonen en mee te doen. Dit wekte grote hilariteit op bij de kinderen.

De directeur had echter wel een heel leuk toekomstperspectief: Hij zag zichzelf als opaatje tussen ook nog een Makula Foundation Secondary School en University.

Ook hebben wij dit jaar deelgenoot mogen zijn van het jaarlijks verstrekken van de nieuwe uniformen. Geweldig om al die trotse koppies te zien met hun nieuwe uniformpjes. Ja hier doe je het dan toch echt voor!

Zoals wij onze tijd op Makula begonnen zijn hebben we hem ook weer afgesloten. Namelijk met het MDD festival vlak voor de volgende vakantie. Al met al is het een leerzame en leuke ervaring geweest die we voor geen goud hadden willen missen.

Liefs Marleen en Tamar