Voorbereiding werkbezoek 2007

Eigenlijk ben ik niet zo’n planner. Ik weet vaak ’s middags niet wat wij ’s avonds eten en ik ben diegene die meestal kookt, maar voor de school heb ik leren plannen. Wekenlang ben ik al bezig met het compleet maken van mijn dossiers voor onze verschillende projecten. Het moet allemaal duidelijk en overzichtelijk zijn, zodat wij stapsgewijs kunnen werken.
Afrika kan je overvallen door de temperatuur, de geur, de geluiden en als ik dan ook nog eens de zaakjes niet netjes heb geregeld heb ik helemaal geen overzicht meer. Ik heb inmiddels wel geleerd om vast te houden aan een planning die Rogers en ik globaal hebben gemaakt. Er gebeurt nl zoveel op één dag, dat je bijna de hoofdlijnen vergeet. Er is natuurlijk ruimte voor onverwachte dingen, want dat vind ik over het algemeen wel erg leuk.

Ik weet niet of u het werkplan van Rogers hebt gelezen in één van de weblogs, maar ik heb hem direct geschreven en gevraagd waarom ik nou niet mag beginnen met een dagje rust. Ik word notabene direct ingezet, terwijl ik hem altijd de dag na de reis rust gun. Ik geloof dat hij niet erg onder de indruk was van mijn protest, want hij zei gewoon dat het moest.

Een aantal weken geleden heb ik op Oad Intranet een oproep gedaan voor kleine zeepjes voor onze kleuterafdeling. De kleuters hebben nog wel eens een ongelukje als zij bijv, vallen of na het bezoeken van het toilet. Mijn collega’s hebben hier massaal op gereageerd en ik denk dat er genoeg zeep is voor het hele schooljaar. In Uganda gebruikt men vaak lange staven blauwe zeep. Dit wordt gebruikt om de was te doen, af te wassen en zichzelf te wassen. Deze zeep is nagenoeg geurloos, dus zo’n klein stukje zeep uit Nederland ruikt wel erg lekker hoor.

In alle drukte om de dossier compleet te krijgen was ik bijna vergeten om de benodigde malariapillen aan te vragen. Gelukkig kan ik morgenmiddag bij de huisarts terecht. Ik moest vandaag wel eerst een complete vragenlijst invullen en daarna dacht ik met het recept naar de apotheek te gaan en klaar is Kees. Nee dus, morgenmiddag krijg ik een reisadvies.

Ik ben overigens wel blij dat Rogers en ik vanaf de start van onze school hebben afgesproken de meeste benodigheden voor onze school in Kampala te kopen; het liefst in een winkel in de sloppenwijk, want anders had ik hier in Nederland ook nog eens een keer van alles moeten verzamelen. Extra kilo’s zijn kostbaar; locaal aanschaffen is vaak goedkoper , wij steunen hiermee de locale economie en vergroten wij het draagvlak voor onze school bij de locale bevolking.

Tot nu toe in vogelvlucht enkele voorbereidingen. Morgen kan ik nog wel wat tijd maken om zomerkleding in een koffer te doen. Donderdag is Dick jarig, moeten we de hele dag werken en ’s avonds uiteraard bezoek. Maandag ook nog een hele dag naar Oad en dinsdag is echt de laatste dag om de laatste dingetjes bij elkaar te rapen.

De hulp, medewerking en steun van vele mensen/organisaties hebben ervoor gezorgd dat Rogers en ik over één week aan het werk kunnen, dit wil ik wel even vermelden! Soms tegen het standaard-protocol hebben mensen ons voorrang verleend zodat ik hier in Nederland mijn deadline van 28 maart kon halen. Ik vind dit fantastisch!